Diaporama Zdjęcia to mój świat widziany przez małe okienko wizjera aparatu fotograficznego
PORTRET
Akt to czy nie Akt
Ostatnio z okazji pewnej sesji często pojawiało się w mojej głowie to pytania. Dawno dawno temu próbowałem rozgryźć pewną systematykę Acid, Bebop, Swing,Free, Off. To wszystko mieszało się w mojej głowie i by nie zwariować stworzyłem szybko własną. Barowy, Kanapowy, Do Tańca, Zakręcony, Hory. Tą moją posługuje się do dnia dzisiejszego, sprawdza się znakomicie w [...]
Powrót po dłuższej przerwie
Dwa miesiące nie dotykałem aparatu. Fajniej est znowu wrócić. Dzisiaj dwa zdjęcia prześlicznej i trochę drapieżnej modelki. thumbnail (310 x 150)
już nie z szuflady tylko z dysku ;)
Jeszcze nie tak dawno nasze archiwa fotograficzne składały się z pudeł z odbitkami, slajdów zapakowanych w ramki, segregatorów wypełnionych paskami negatywów. Do dziś zajmują całe półki i szafki. Są ładnie posegregowane, wszystko ma swój nr i miejsce. Dzisiaj, to małe pudełeczko podłączane do komputera, na którym panuje zawsze straszny bałagan. Co jakiś czas nachodzi mnie [...]
Teatralnych zabaw ciąg dalszy.
Dziś kilka portretów pięknej sopranistki, której głos już niedługo ożywi mury pokazane w poprzednim poście
nie wiem co tu wpisać ;)
Ostatnio miałem okazję fotografować uroczystość rodzinną. Na jednej sali spotkały się cztery pokolenia. To pokolenie najmłodsze jest zwykle bardzo ciekawym obiektem fotograficznym. W czasie jednego spotkania przechodzi przez etap: zagubienia, oswajania z otoczeniem, zabawy, euforii, znużenia. Poniżej, jeden z pierwszych etapów uroczej modelki :)
Okno
Pamiętacie małego rudzielca z opowiadania Marka Hłaski. „Okno” ? Chłopiec pragnie zobaczyć cudowne wnętrze mieszkania samotnego mężczyzny. Swoje wyobrażenie o tym miejscu buduje na podstawie fragmentu obrazu widzianego przez okno, niebieskie niebo, maszty statków. Wydaje mu się że cała reszta musi być również fascynująca Gdy siada na parapecie okazuje się że pomieszczenie jest szare [...]
Fascynacje
Rejestruję obrazy. Pozwalam im przepływać przez siebie z nadzieją że mogą cos więcej znaczyć. Niektóre pozostają bezdomne, inne ryjąc głębokie bruzdy pozostają we mnie na zawsze. Pędzi mnie nieuciszone pragnienie doświadczania świata, odnajdywania siebie poprzez fotografię. teatr muzyczny w Łodzi
